Steve


Τι γίνεται μωράκια; Γιατί δεν αφήνετε τον Steve λίγο να ηρεμήσει; Πότε θα γράψω καινούριο Blog και πότε θα γράψω καινούριο Blog;! Εδώ κανόνιζα με τα μωράκια τι θα κάνω το Πάσχα. Δείτε το κινητό μου. Ψωλή! Ψωλή! Ψωλή! Αφού λοιπόν έκανα τα σχέδια μου (έχει κανείς καμία ιδέα για το Πάσχα;) ήρθε η ώρα που όλοι περιμένατε. Θα στείλω Dick Pic. Πλάκα κάνω δεν θα έστελνα Dick Pick. Αν ήταν να για Dick Pick θα έπρεπε να κάνω αφίσα που θα έγραφε κιόλας πάνω "Σήμερα το πουλί του Steve στο ΜΟΥΝΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΣΑΣ"!

"Tonight a demon came into my head and try to choke me in my dream"...Αυτούς τους στίχους τραγουδάω κάθε φορά που βάζω να παίξει το "The Siren" των Graveyard. Όχι δεν μιλάω Βιρμανικά. Ούτε έφτιαξε ο Παπαχαράλαμπος συγκρότημα και το ονόμασε Graveyard για να δίνει συναυλίες εκεί που (ή όταν) θάβει τους νεκρούς. Πλάκα πλάκα (δύο πλάκες) έτσι θα ήθελα να με θάψετε. Αν διαβάζει ο Corey Taylor, Steve Hates You All, να το έχει υπόψιν. Αν δεν διαβάζει να διαβάσει! Εεεε εννοώ να με θάψετε στην Ανταρκτική με τους πιγκουίνους. Ούτε αυτό μπορείτε; Εντάξει τότε κάντε τις στάχτες μου βινύλιο. Ναι γίνεται γαμημένε χιπστερά! Δεν διαβάζεις Rock N' Roll Town; Οι δύο άγνωστες λέξεις λοιπόν, "The Siren" και "Graveyard" (όχι για εσένα Bona που έχεις proficiency), είναι το τραγούδι και ένα hard rock συγκρότημα από τη Σουηδία (πότε θα έρθω Vegie Nancy;) γιατί είμαστε rocks πάνω από όλα! Love On The Rocks ρεεεε! Τα λέω στο "Blog - #27 - Love On The Rocks". (Η Αγγελική Ανετοκούμπωνα διαβάζει ακόμα τα σοβαρά μου Blog.)

Καλησπέρα και καλή βραδιά! Πρωί είναι; Με συγχωράτε αλλά τελευταία έχω χάσει τον ύπνο μου γιατί το ξημερώνω στο skype (τι θες να πεις ότι το omegle δεν είναι skype;) με ένα γκομενάκι, την Αγγελική (ναι Χριστίνα cyber sex κάνω με την αδερφή σου).

ΑΠΟ ΚΩΛΟ!!! Πάντα ήθελα να ανοίξω ένα Blog (και όχι μόνο) με αυτό τον τρόπο. "Blog - #46- Baby, God Is Dead" λοιπόν (όχι δεν αναφέρομαι στην κομματάρα των Nightstalker)  και συνεχίζουμε ακάθεκτοι την πορεία μας. Συνεχίζουμε ακάθεκτοι στον σκοπό μας. Ποιος είναι αυτός; Φυσικά και να γαμήσουμε! Εκτός από αυτόν τον σκοπό όμως έχω και έναν άλλο σημαντικό σκοπό μέσα από το Steve Hates You All. Να δημιουργήσω μυαλά που θα αμφισβητήσουν, θα καταστρέψουν και θα ξαναχτίσουν! (Ναι μπορείτε να το βάλετε στον τοίχο σας και μετά να σας βάλω εγώ στον τοίχο!)

Φίλες και φίλοι γεια σας! Είμαι ο Τάσος Αρνιακός και σας παρουσιάζω το δελτίο καιρού για τους αγρότες μέσα από το blog Steve Hates You All. Στα ανατολικά, δυτικά και βόρεια το χιόνι θα σας μπει μέχρι τον κώλο! Εεεεε...Τι κάνεις εδώ; Α λες το δελτίο καιρού; Για τους αγρότες; Φύγε από εδώ ρε μαλάκα! Οι αγρότες δεν έχουν ανάγκη από χιόνια. Έχουν Ναβάρα (Ξέρει η Λυδία! Σαν διαφήμιση ακούστηκε αυτό!)

ΧΟ ΧΟ ΧΟ ΧΟ...If I ain't drunk then it ain't Christmas που λέει ο φίλος Corey Taylor και με τη σειρά μου έρχομαι εγώ να το κάνω πράξη και να το επιβεβαιώσω κάθε χρόνο (θυμάσαι Αργύρη τα Χριστούγεννα πριν από δύο χρόνια; Γιατί εγώ όχι!). Στο "Blog - #44 - Στιχώνω Christmas Edition" όπως μαρτυράει και ο τίτλος δεν θα μιλήσουμε για τα πιώματα που κάνουμε τέτοια περίοδο κάθε χρόνο, αλλά ήρθε η ώρα να κάνω πράξη αυτό που ζητήσατε. Το ζητήσατε λοιπόν (το ζήτησε κανείς ή λέω μαλακίες; Λέω μαλακίες!) και Boom...Επίθεση στο Βερολίνο! (Μην μένετε με το στόμα ανοιχτό από το σοκ γιατί το πουλί μου παραμονεύει να μπει μέσα. Και όχι δεν θα το σχολιάσω. Το έκανα τότε με τη Γαλλία στο "Blog - #38 - Pray For Par(t)is".)

Επειδή τον τελευταίο καιρό κάποιες κοπέλες λένε ότι είμαι ψώνιο (Γειά σου Κατερίνα και Ρούλα) λόγω των φωτογραφιών που ανεβάζω στο Instagram, αποφάσισα να αναπτύξω ένα φλέγον θέμα που βασανίζει τον αντρικό πλυθησμό. Σήμερα αγαπητοί αναγνώστες και άλλες τέτοιες μαλακίες θα μιλήσουμε για τα ψώνια. Όχι για τα ψώνια τους ανθρώπους, αλλά για τα ψώνια που κάνετε εσείς οι γυναίκες. Τώρα θα μου πείτε "Αυτό το θέμα δεν βασανίζει τον αντρικό πλυθησμό αλλά τις γυναίκες. Ξέρετε τι τραβάμε εμείς για να βρούμε τις μπότες που θέλουμε;". Η απάντηση μου είναι απλή...Δεν ξέρω τι τραβάτε μέχρι να βρείτε τις μπότες, αλλά εμείς σίγουρα τραβάμε μαλακία αν τις φοράτε χωρίς να φοράτε τίποτα άλλο!

Ξημερώνει...Ξημερώνει Κυριακή...Μην μου λυπάσαι! Καλά τα λέει ο φίλος μου ο Stan...Τι εννοείς Πουλόπουλος? Τον Πουλόπουλο εσύ ρε!

Καλησπέρα και καλή βραδιά! Τι έγινε πουλάκια μου; Νομίζατε ότι σταμάτησα να γράφω; Νομίζατε ότι παντρεύτηκα και άλλαξα τα πιστεύω μου; Μετά τις διαδηλώσεις των #Haters οι οποίοι ξεσηκώθηκαν στους δρόμους επειδή δεν γράφω και μετά τα χιλιάδες μηνύματα που μου έστειλαν οι τόσες χιλιάδες θαυμάστριές μου και η μάνα ΣΟΥ (δεν το περίμενες) για να ξαναγράψω, χωρίς όμως καμία να μου στείλει τα βυζιά της (εκτός από τη μάνα σου) για να με πείσει αποφάσισα να είμαι και πάλι κοντά σας.

Επέστρεψα και πάλι μετά τα χιλιάδες μηνύματα που έπεφταν βροχή σαν να έπαιζα στον Harry Σπρόχτερ...Εεεε Harry Potter! Το "Blog - #40 - Going Back - Γυναίκες" έχει να κάνει για ακόμα μία φορά με το αδύναμο φύλο τον Αργύρη. Αστείευομαι φυσικά. Ολόκληρος Batman και θα ήταν αδύναμος; Φυσικά και αναφέρομαι στο φύλο κουρού. Καλά μιλάμε πολύ αδύναμο. Σπάει με τη μία. Δεύτερο αστείο στα καπάκια (που μαζεύω για να αγοραστεί καροτσάκι για τα ανάπηρα παιδιά) και αυτή τη φορά ήρθε η ώρα να μιλήσω ειλικρινά και να πω πόσο όμορφος έχω γίνει. Συμφωνούν φυσικά οι γνωστές fan μου Bona, Ελπίδα, Αθανασιά, Μαμά. Πέρα από την πλάκα (στην Ακρόπολη) αυτό το άρθρο θα κάνει ακόμα μία αναφορά στις γυναίκες.

7 Φεβρουαρίου 2016...Λίγους μήνες μετά το τελευταίο άρθρο που μιλούσε για την τρομοκρατική επίθεση στη Γαλλία. Οι μισοί δεν το θυμόσαστε...Οι άλλοι μισοί γαμιέστε! Σας είχα πει ότι άργησα να γράψω άρθρο και θα σας αποκάλυπτα τον λόγο σε αυτό το blog...Μπα τελικά!

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου. Ώρα 2:00 πμ. Άνοιγμα τηλεόρασης για χάζεμα (πιστεύω ότι το χάζεμα είναι πολύ εύστοχο). Όπου και να γυρίσω βλέπω βομβιστική επίθεση τζιχαντιστών στο Παρίσι (εκτός από Star και Nickelodeon). Τα μάτια μου γεμίζουν θλίψη. Όχι γιατί είναι ένα θλιβερό συμβάν, αλλά γιατί είναι ακόμα ένα θλιβερό συμβάν! Έκλεισα τη φωνή και παρακολουθούσα τα γεγονότα...

Στρατόπεδο Μπιάφρα (1900)
Επίθεση στο Νότιο Βιετνάμ (1972)
Τραγωδία Αερίου στο Μποπάλ (1984)
Λιμός στο Σουδάν (1993)
Γενοκτονία στη Ρουάντα (1994)
Πόλεμος Ιράκ - Επιχείρηση Λεοντόκαρδος (2005)

Hello! Μάνος εδώ! Τι δεν μπορώ να διαφημίσω τους συναδέλφους μου Youtuber? Εντάξει δεν είμαι Youtuber, αλλά έπρεπε να βρω μία εισαγωγή. This summer is gonna hurt like a motherfucker τραγουδάω όλο το καλοκαίρι και εμπνεύστηκα τον τίτλο...Ναι στα κρυφά ακούω Maroon 5. Εντάξει δεν είναι και Big Time Rush κάθε βράδυ στις 1:30 στο Nickelodeon (πρέπει να κόψω το Nickelodeon, αλλά έχει καυλάκια στο Vicrorious).

Κυρίες και κύριοι γεια σας! Επιστρέψαμε και πάλι στην κανονική ροή του Blog μας (δεν μπορώ να ασχολούμαι πολύ καιρό με τα πολιτικά, γιατί όπως έχει πει και ο σοφός λαός των νησιών Φίτζι: "Η πολύ μαλακία βλάπτει.") και ναι καλά διαβάσατε...50 Shades Of Steve! Όπως μαρτυράει και ο τίτλος λοιπόν, το θέμα μας στο Blog - #34 - έχει να κάνει με την γνωστή ταινία "50 Shades Of Grey" που έκανε πανικό (6 μήνες πριν) και έδωσε άλλο νόημα στις σχέσεις. Α δεν σας αρέσει το θέμα και δεν είμαι επίκαιρος? Α έπρεπε να το γράψω 6 μήνες πριν? Στα αρχίδια μου! Εγώ ταξιτζής ήθελα να γίνω (εξ ου και ότι τα ξέρω όλα)! Εγώ τώρα βρήκα κοπέλα ρε! Που κολλάει αυτό? Κολλάει στο ότι τέτοιες ταινίες που είναι παπαριές (δεν εννοώ τα παπάρια του Grey), μόνο η κοπέλα σου σε αναγκάζει να τις δεις.

Τουρου ρου ρου του του του ρου...Διακόπτουμε το πρόγραμμα μας για έκτακτο Blog! Αυτές οι λέξεις ακούγονται κάθε φορά που ανοίγω την τηλεόραση εδώ και λίγες μέρες και τραβάω τα αρχίδια μου από τα νεύρα μου. Εντάξει το ΣΚΑΪ δεν το κάνει αυτό συνέχεια, διότι το πρόγραμμα του έχει διακοπεί από τότε που αποφάσισα ο έρμος να ανοίξω την τηλεόραση μετά από καιρό για να δω Αργεντινή - Κολομβία και τελικά είδα ότι γινόμαστε Αργεντινή! Αστειεύομαι...Δεν βλέπω μπάλα...Πάλι αστείευομαι...Καλά δεύτερο αστείο στο καπάκι (όχι της Λούξ) θα σας τρελάνω όλους! Δεν γινόμαστε Αργεντινή αδέρφια αλήτες πουλιά! (Είπα πουλιά και η Λυδία ξεπετάχτηκε από τη γωνία...Στέλνει σε όλους σας φιλιά και κονδυλώματα!)

Στο Blog - #33 - Woman Manager αποφάσισα να ξεκινήσω με ένα ρητό που λέγεται χρόνια τώρα από τον λαό της Burkina Faso (αλήθεια τι έκανε στο Copa Africa?) : "Όσο μεγαλώνεις μαθαίνεις!"

Warning!!! The following blog contains offensive and vulgar language such as ψωλή, γαμάω και χύσια. Reader discretion is advised...You chicky bastards!  Μην άγχεστε δεν ήρθε το ΕΣΡ των blog (ακόμα), αλλά ακούω το "Not The American Average" των Asking Alexandria γιατί είμαι και rocks πανάθεμα με (εσύ Bona ρώτα την Alexandria "Μα πώς?")! Love On The Rocks ρε μουνιά (έλα να μπαίνουμε στο Blog - #27 - Love On The Rocks http://stevehatesyouall.blogspot.gr/2015/04/blog-27-love-on-rocks.html)!!!

Το Blog - #31 - Cosmokolitan γράφτηκε ένα κυριακάτικο πρωινό εκεί που απολάμβανα τον καφέ μου στην βεράντα που δεν έχω. Την Κυριακή ως Steve Hates You All (που με λένε και στο χωριό μου) μου αρέσει να πίνω καφέ, να ακούω jazz μουσική (ψαγμένο άτομο όπως με αποκάλεσε και ο Κώστας...Εντάξει μπορεί να έχουμε και κάνα ψαγμένο γκομενάκι που μας διαβάζει οπότε ας το παίξουμε λίγο intellectual), να γράφω άρθρα, κείμενα, ανθρώπους στα αρχίδια μου και γενικά να χαλαρώνω και να βυθίζομαι στις σκέψεις μου, στα γραπτά μου, στις αναμνήσεις και στους ανθρώπους (ακόμα λίγο βαθύς να γίνω και θα φτάσω σε βάθος και το μουνί της Λυδίας).

Αγόρια και κορίτσα, boys and girls, boys and noise φτάσαμε τα 30 Blog στο http://stevehatesyouall.blogspot.gr/ και ένα δάκρυ κύλησε (όχι από τον καραφλό πρωταθλητή). Θυμάμαι ήμουν παιδί αμούστακο ακόμα όταν ξεκίνησα αυτό το Blog και θεώρησα ότι οι σκέψεις που είχα στο μυαλό μου όταν έκανα ντουζ (όχι μόνο τρεις φορές την εβδομάδα σαν την Bona), όταν πήγαινα τουαλέτα (όχι μόνο μία φορά την εβδομάδα σαν την Μελίνα) και όταν ξάπλωνα να κοιμηθώ, έπρεπε να βγουν προς τα έξω και να σας δώσω συμβουλές για ένα καλύτερο αύριο (Ψηφίστε τώρα Steve Hates You All). Γιατί συμβουλές δίνει αυτός που τα έχει κάνει πουτάνα στη ζωή του (Βαθύ σαν το μουνί της Λυδίας). Εγώ τα ξέρω...Για εσάς τα λέω!

Ήταν βράδυ...ένα βράδυ που 'βρεχε που 'βρεχε μονότονα και μία παρέα κοριτσιών περπάταγαν στον δρόμο χαχανίζοντας με διάφορα αστεία που έλεγαν (μάλλον έλεγαν για το πουλί ενός γνωστού μου). Ξαφνικά, μαζεύονται όλες σε ένα σημείο όπως μαζεύονται οι Πατρινές (Γεια σου Μελίνα) πάνω από τις πούτσες. Τότε βγαίνει ένα μακρύ πράγμα που όντως έμοιαζε με πούτσα (εντάξει λίγο πιο λεπτό), αρχίζει να μακραίνει σιγά σιγά (εδώ όντως μοιάζει με πούτσα...μόνο thunder thunder thundercats ooooooo δεν φωνάζετε κάθε φορά που το ανοίγετε) και ένα κινητό τοποθετείται πάνω του για να βγάλουν αυτή την πολυπόθητη φωτογραφία. Το όνομα αυτού??? Selfiestick!!!

Γεια σας φίλοι μου από Ελλάντα, γεια σας αγαπητές μου αναγνώστριες από τη Νορβηγία, γεια σου ανώμαλε λαέ από Ολλανδία, Ρουμανία, Πορτογαλία, που έχετε μπει στο blog μου και δεν παίζει να καταλαβαίνετε τι λέω αυτή τη στιγμή οπότε γαμιέστε εσείς και ο Ολυμπιακός (Για τον Κώστα τον Χ. ρε γαμώτο!), γεια σας Γαλλάκια και Γερμανάκια που μπαίνετε στο blog μου για άγνωστο λόγο και δεν ξέρω αν πρέπει να πάρω το le concombre de bison και αρχίσω να σας κυνηγάω για να σας putzen ή να σας ευχαριστήσω. Επίσης θα ήθελα να χαιρετήσω τον λαό από Ρουμανία (σαρό μούνα) και από Ρωσία (πόσο πάει?) που διάβασε το blog μου μετά από πολύ vodka λογικά. Τους φίλους μου στην Αγγλία που με διαβάζουν (αν είσαι Newcastle μένεις...Αν είσαι Machester United όξω πούστη και άσχημε!) και τέλος τους ομογενείς στην Αμερική που αποτελούν το νούμερο 2 λαό που διαβάζει http://stevehatesyouall.blogspot.gr/ μετά τους κλασικούς Ελληνάρες! (Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί πάμε κατά διαόλου σαν χώρα...Άμα διαβάζετε εμένα τι περιμένετε?)

Οι Rocks δεν αγαπάνε γιατί δεν έχουνε ψυχή...Οι Rocks δεν αγαπάνε, μία Rocks ήσουν και εσύ!!! (Δικό σας)

Ladies & Gentleman, Madamen & Herren, Γκοθαμιώτισσες & Γκοθαμιώτες, Ροδολιβιώτισσες & Ροδολιβιανοί σε αυτό το γαμάτο blog (είπες κανείς κάτι?) για το Blog - #14 - Κλάριν...Ζουν Ανάμεσά Μας! (http://stevehatesyouall.blogspot.gr/2014/07/blog-14.html) είχαμε φιλοξενήσει το Plokami να μας δώσει τα φώτα του (και ότι άλλο είχε ευχαρίστηση). Τώρα 12 blog μετά (πεεεε γεράσαμε...θα πεθάνουμε από διαβήτη μαλάκα) το Plokami ξαναχτυπά (και με τα οχτώ πλοκάμια):

Ένα μεγάλο "Κτσαφ" ήχησε στην ατμόσφαιρα καθώς η παντόφλα χάιδεψε με μανία την σάρκα του έφηβου, ο οποίος προσπαθούσε να καλυφθεί με κάθε δυνατό τρόπο από την μανιώδη επίθεση της μητέρας του. (Καλά μιλάμε πολύ λογοτεχνία και κουλτούρα...Τι είμαστε τίποτα γυφταρμάδες?)

Wooly Bullyyyy Wooly Bullyyyyy...Ρε τον μαλάκα τον Κίμωνα στο Alter. Τον θυμάμαι κάθε πρωί που έβαζα Alter (Θεός σχωρεστο) για να δω παιδικά! Εκεί λοιπόν που έβλεπα Beyblade, Onepiece, Μαρσουπιλαμί και διάφορα άλλα, πεταγόταν ο Κίμωνας με την μπάντα του στις διαφημίσεις και τραγούδαγε. Κίμωνα αν γάμησες μέσα από αυτό πραγματικά αξίζεις συγχαρητήρια! (Να μου πεις εδώ γαμάει ο Stan)
Ωχ δεν σας είδα! Και εσείς εδώ? Αγαπητοί μου αναγνώστες και άλλες τέτοιες μαλακίες! Blog #23 λοιπόν και Bon-a-ppétit που έλεγαν και στο χωριό μου! (Όχι το Πλατύ Ημαθίας...Αυτό είναι της Λυδίας...Το χωριό...Όχι το μουνί, γιατί και αυτό πλατύ είναι!)

Έχουν βγει αρκετές ταινίες που δίνουν στο αντρικό κοινό την φαντασίωση της sexy γειτόνισσας και πως προσπαθούν να την κατακτήσουν ή τουλάχιστον να το κάνουν μαζί της. Ο Θεός (σε όποιον πιστεύει ο καθένας μας) ευτυχώς με έκανε να έχω μία παρόμοια εμπειρία! Βέβαια δεν έγινε κάτι μεταξύ μας, αλλά τουλάχιστον έχω παρέα στην πολυκατοικία που μένω και αυτή η παρέα έρχεται από τον πέμπτο όροφο. Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή και η αρχή δεν είναι με το κορίτσι από τον πέμπτο.

Ρούντολφ με πιλαφάκι με μυτούλα τραγανή Ρούντολφ με πιλαφάκι μια μπουκιά λαχταριστή...Ξεσκιούζ me αλλά με συνεπήρε το πνεύμα των χριστουγέννων! Αχ χριστούγεννα, μελομακάρονα, κουραμπιέδες, κόκκινα γιορτινά εσώρουχα (έτοιμη Δέσποινα?), 20 πόντοι χιόνι (και όχι μόνο...Ναι Μελίνα θα το γράψω και εδώ) και φυσικά δεν γίνεται να λείπει ο Ζάντας ο Κλάους ή αλλιώς ο Άι Βασίλης, ο ήρωας που αγαπήσαμε όλοι σαν παιδιά!

"- Μωρό μου πεινάς?
- Όχι!
- Σίγουρα?
- Ναι..."
Κάθε φορά που πιάνω συζήτηση με τους γύρω μου και αναφέρω αυτές τις δύο μαγικές λέξεις "Γυναίκες Playmobil" κάθονται όλοι και όλες και με κοιτάνε σαν την αγελάδα που κοιτάει το τρένο να έρχεται κατά πάνω της και αυτή κάθεται αμέριμνη...Σαν το Μπουρούση μέσα στο παρκέ ένα πράγμα ρε παιδί μου!
Είχα την τιμή να συγκατοικήσω με μία κοπέλα για περίπου μία εβδομάδα...Βασικά αυτή είχε την τιμή να συγκατοικήσει μαζί μου αλλά ας το κάνω γαργάρα όπως έκανε αυτή κάτι άλλο (και δεν μιλάω για τα το νερό στο βούρτσισμα των δοντιών, αν και χρειαζόταν μετά από αυτό,) και ας πάω παρακάτω!

Tο καυλοκαιράκι, στην ακρογιαλιά δως μου κωλαράκι και έλα πιο κοντά...Εγώ και εσύ, εσύ και εγώ καυλωμένοι πάνω στη γη ω, ωωω καυλωμένοι στη γη!!!

Μάστιγα, μάστιγα, μάστιγα παντού και τα μυαλά στην μάστιγα που έλεγε και ο Τζιμάρας! Όχι, αυτός έλεγε κάγκελα...Anyway...Μάστιγα λοιπόν! Αυτή η μικρή και παράλληλα μεγάλη καθημερινή συνήθεια, αλήθεια, βλακεία (πείτε το όπως θέλετε) που μας βολοδέρνει από την αρχή της ανθρωπότητας. (Τα έλεγε ο Περικλής, αλλά δεν τα ακούγατε. Όχι ο πολιτκός/στρατηγός. Ένας εδώ στην Εύβοια που έχει τσιπουράδικο)


Gentleman, Jedi & Hentai...Τρεις λέξεις, οι οποίες με την πρώτη ματιά μοιάζουν τόσο άσχετες μεταξύ τους, αλλά η αλήθεια είναι ότι συνδέονται περισσότερο από όσο νομίζετε. Αυτό οφείλεται στην πάροδο των χρόνων και στην κατάσταση, η οποία έχει ξεφύγει τα τελευταία χρόνια. Let's see what I mean...

Για να μην λέτε ότι κράζω μόνο τις γυναίκες για τις selfie φωτογραφίες ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε λίγο και την καμπούρα μας! Το κείμενο που ακολουθεί αναφέρεται στους Κλαρινογαμπρούς ή εν συντομία "Κλάριν" και αποτελεί δημιούργημα μιας φιλικής συμμετοχής που ονομάζεται "Plokami".


Έλα να βγάλουμε μία selfie, έλα να βγάλουμε άλλη μία μήπως είναι καλύτερη από την προηγούμενη (εντελώς ίδιες όμως), κάτσε να βγάλω μία μόνος/η μου με το retrica και πάει λέγοντας!

Σε λίγες μέρες πλησιάζουν τα γενέθλια μου και για ακόμη μία χρονιά θα τα περάσω ή με ελάχιστα άτομα ή μόνος μου. Αυτό με βάζει σε σκέψεις, διότι έχουν περάσει αρκετά χρόνια που έκανα γενέθλια. Νομίζω ήταν η τελευταία χρονιά που ο αδερφός μου έπαιζε με τους δεινοσαύρους του (ναι ήταν κάτι σαν τον Ross Geller από τα Φιλαράκια...Εγώ από την άλλη δεν ήμουν σαν την Monica, στο πάχος εννοώ, γιατί σε αυτή τη θέση έχουμε την Αθανασία).

Όχι δεν αναφέρομαι στην ταινία, αν και ήταν αρκετά καλή (btw να την δεις Κατερίνα), αλλά στην κατάσταση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια. Και όταν λέω τα τελευταία αναφέρομαι στην μετά Twilight εποχή (συγνώμη Κατερίνα που δεν πρόλαβα να σε γλιτώσω από αυτή την τραγωδία).

Ήρθε το Πάσχα, ξεκίνησαν οι διακοπές, ξεκίνησε και η νηστεία για μερικούς (και όταν λέμε για νηστεία εννοούμε από όλα...Όχι μισές δουλειές...Αλλιώς μην το κάνεις) και γενικά είναι μία από τις γιορτές που οι άνθρωποι κάνουν διάφορα πράγματα που έχουν καταντήσει να είναι all time classic. Το καλό είναι ότι περνάμε καλά, οικογενειακά, με πολύ φαΐ και πολύ κρασί και μπύρα. Αν έχεις και χωριό να πας...Ακόμα καλύτερα!

Όταν είμαι έξω με την παρέα μου και πιάνουμε θέματα σαν αυτό που θα αναπτύξω σε αυτό το άρθρο, οι φίλοι μου με λένε ηλίθιο και ότι λέω όλο χαζομάρες. Εγώ από την άλλη με υπερασπίζομαι ως ειλικρινή. Όχι να το παινευτώ, αλλά μετά από λίγο καιρό αυτά που λέω βγαίνουν αληθινά και καταλήγω να έχω δίκιο. Ας δούμε όμως ποιο θέμα είναι αυτό...
Πέρασε η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου και δεν σας άρεσε που ζήσατε όλα αυτά τα γλυκανάλατα; Αναρωτιέστε γιατί δεν μπορούμε να ζήσουμε και εμείς μία ανάλογη γιορτή σαν του Αγίου Βαλεντίνου, στην οποία όμως θα το ευχαριστιόμαστε εμείς πιο πολύ; Μην στεναχωριέστε...Σας έχω τη λύση!!!


Στο Blog - #2 - (Yes Man Theory) είχα αναφερθεί στην <<περίοδο του καναπέ>> την οποία θα συζητούσαμε αργότερα...Ήρθε λοιπόν το αργότερα και είναι η ώρα να μιλήσουμε για ένα θέμα που μας απασχολεί όλους!

Εντάξει εμείς δεν έχουμε Halloween, αλλά έχουμε τις απόκριες που είναι πάνω κάτω το ίδιο! Φοράμε στολές, πίνουμε, κάνουμε καρναβάλια και γενικά επικρατεί ένας πανικός. Στην ζωή σου θα ζήσεις πολλές απόκριες, αλλά λίγες θα είναι που θα σου μείνουν αξέχαστες. Αυτό θα κριθεί από την στολή που φοράς εσύ ή η κοπέλα που κοιτάς στο party, η παρέα που θα έχεις μαζί σου και το μέρος που θα τις περάσεις (π.χ. Πάτρα, Ξάνθη, Ρέθυμνο, Κοζάνη). Από όλα αυτά όμως, ένα είναι πως σου μένει αξέχαστο...Οι στολές των κοριτσιών!

Blog #5...Γράφω αυτό το άρθρο από το πατρικό μου...Είμαι εδώ κάτι μέρες και αυτό που ζω ήταν αναμενόμενο! Βασικά κάθε φορά που ταξιδεύω σε κάποιο μέρος ένα πράγμα είναι σίγουρο...Food Porn!!!

14 Φεβρουαρίου...Άγιος Βαλεντίνος...Για κάποιους είναι χαρά, για κάποιους για να σπάνε πλάκα στα social media και για κάποιους μία γιορτή που βοηθάει στο να πουλιούνται υλικά αγαθά, ώστε να βγάζουν χρήματα. Είναι η περίοδος που όλα γύρω σου γεμίζουν κόκκινο χρώμα, λούτρινα αρκουδάκια, σοκολατάκια, λουλούδια, κοσμήματα, εσώρουχα (κυρίως κόκκινα string) και διάφορα άλλα που μία ημέρα μετά θα εξαφανιστούν.

Στη ζωή μας έχουμε δει τουλάχιστον 1000 ταινίες και παίζει να είναι και παραπάνω για την ακρίβεια. Βέβαια, υπάρχουν και άτομα που δεν βλέπουν ταινίες (ναι Λυδία για εσένα μιλάω) και ναι το ξέρω ότι αναρωτιέστε και εσείς πως γίνεται αυτό...Η Κατερίνα έχει πάθει σοκ για την ακρίβεια!!!

Πολλοί από εσάς έχετε δει την ταινία με τον Jim Carrey με τίτλο "Yes Man". Μερικοί από εσάς σίγουρα αναρωτηθήκατε αν μπορείτε να κάνετε και εσείς αυτό που έκανε ο Jim στην ταινία...Να πει σε όλα ΝΑΙ!

C' est la vie...Μία έκφραση, πολλές σημασίες! Σημασίες που διαφοροποιούνται με την ζωή του καθενός και αυτό είναι που δίνει αυτή τη γλυκόπικρη γεύση σε αυτή την έκφραση.

Πολλά πράγματα γίνονται γύρω μας και πολλά από αυτά γυρνάνε στο μυαλό μου είτε είμαι έξω με παρέα, είτε κάθομαι και αράζω στον καναπέ μου. Έτσι λοιπόν είπα και εγώ να τα αραδιάζω εδώ για να φεύγουν από μέσα μου, αλλά και γιατί θέλω να τα μοιραστώ με όσους επιλέξουν να διαβάζουν αυτό το blog.